بتاریخ
10/11/1390 سروصدای واقعه وحشت ناک از طریق رسانهای خبری درفضای
افغانستان وجهان پخش گردید که قلب تمام مادران به ویِژه مادران رنج
دیده وافسرده افغانستان را شدیداً رنجور کرد.
این
واقعه کشته شدن محترمه خانم استوری 28 ساله بود که بجرم بدنیا آوردن
دختر( یک مادربرای فرزندان آینده افغانستان) با بی رحمی وظلم ـ دریک
قریه موسوم به(چهارتوت) در ولسوالی خاناباد ولایت کندوز- خفه کرده
شدوجان باخت.
بگفته ای
رسانها، آثار پنجه های پر از وحشت خشو وشوهر استوری
aبه
گلونش معلوم وهویدا بود.
بدون
ترید این قضیه یاد از زنان را تازه کرد که 1400 سال قبل در مناطق عرب
نشین توسط پدران وشوهران شان به تعذیب های غیر انسانی روبارو بودند
واوراق تاریخ بشریت از قصه ها وداستان های آن مظلومان مملو گردیده است.
اما
یگانه فرق که بین قضیه استوری وقضایای زنان در دوران جاهلیت وجود دارد،
این است که دران زمان از طرف خدای توانا شخصی بنام محمد(ص) فرستاده شد
ودر برابر آن وحشت طاقت فرسا مبارزه کرد،به زنان حق انسانیت بخشید،
زنجیرهای سیاه وسنگین ظلم وبی رحمی را از گردن زنان آن وقت زدود.
ولی حالا
کسانیکه خود را ظاهراً از پیروان محمد (ص) میدانند، خود اعمال دشمنان
محمد(ص) را انجام میدهند ومبارزات چشمگیر جناب محمد مصطفی(ص) را که
جهان به آن مبارزات قانع است نقش بر آب میکنند.
به هرحال
قضیه استوری یک پیام دارد
و قطره های خونش یک هشدار.
محتوای
قضیه استوری شهید، این پیام را دارد که ( ای مسلمانان !
اسلامیکه
دیروزشعارش دفاع از حق زنان ودختران بود، چرا امروز پیروانش زیر نام
اسلام اعمال را انجام میدهند که اسلام ومسلمانان سال ها علیه آن مبارزه
کرده اند.
قطره های
خون استوری مظلوم وبی دفاع که به کفنش میچکد به همه مادران این سرزمین
اعلان میدارد که بر خیزند وبا جهالت واعمال جاهلی برخورد جدی کنند.
در غیر آن فردا دوچار بحران خواهند شدند که امروز دامن استوری
را گرفته است.
با
احترام
زینب
کوشانی
