سيد فضل احمد
پيمان
بهار كشور ما
saidfazlahmadpayman@yahoo.com
بــهــار اگـــر بــود امـســال جـانــــــفــزا چـكـنـيـم
گـــهـــر فـشــانــــد اگـــر ابــر از هـــوا چـكـنـيـم
نـســيـــــم صــبـــــح كـــــه دارد دم مـسـيـحــــائي اگــــر
عـبـيـــر كـــــنــد نـشـر در فـضــا چـكـنـيـم
عــروس بــاغ بــر افــكـنــد گــر زچــهـــره نـقـاب
حـــــــريـــم راغ اگــــــر گـشـت دلـرُبــا چـكـنـيـم
بـه وصـل شــاهــد گـــل ، مـسـت عـنـدلـيـب چمن
بـــــه شـــاخ ســــرو اگـــر سر دهـد نـوا چكنيم
سرود قــمري و صــوت هــزار و قـهـقــه كــبــك
شده بلـــنــد گـــــر از ارض بـر سـمـا چـكـنـيــــم
اگــر بــه هـئـيـت مــشّـاطـه دســت ســـبـز چــنـار شــود ز
گـــيـســوي سـنـبـل گــــره گـشـا چكنيــم
اگـــــر زمــيـــن شـــده مـسـتــور در لـبـاس پـرند
نــــموده غـــنـچــه بـه تــن پـيـرهـن قـبـا چكنـيم
اگــــر شقـــايـــق و ريــحـــان چـــو طـبـلـه عطار سـپـــرده
رايـحـــه انــــدر كــف صـبــا چـكــنـيــم
بــــكام بـلـبــل اگـــر يــاسـمـيـن و سـوسـن و گل كـنـنــد
بـرهـــنـــــه در بــوسـتــــان لـقــا چـكـنيم
اگـــــر بـسـيـط در و دشـت و كــوه و هـامـون را گــــــلاب
و لاله و زنـــبــق دهــد صفـا چـكـنـيـم
اگــــر اريــكــه بـلـقـيـــس را سلــــــيـــمـــان وار
بــــــيــاورنــد دريــن خــــطــه از سـبـا چـكـنـيم
اگـــر شگوفه بر افـــراشــت خـــيــمــه سـيميـن اگر بـنـفـشـه
دهـــــد نــــور بــر ســهــا چـكـنـيم
جـــهان اگــــر شــده زيـبـاتــر از بــهـشت بـرين زمــــان
اگــــر شــده بـر وفــق مـدعــا چـكـنـيـم
خُــــروش تــُنـــدر و فـــريــاد رعــد و غرش ابر گـــر از
نـشــاط ، قـيــامـــــت كـنــد بـپـا چـكـنيم
خـــلاصه گر همه عـــالم شــود ســراي سـرور بمــا كـــه ميهن ما ،
هـسـت غـمـسـرا چـكـنـيـم
بـــه كشوري كـه در او نـيـست امـن و آسـايـش سلامـت از
كـــــه بـجـوئـيـم و در كـجـا چـكـنـيم
مـــيــان زورق بـشـكـسـتـه در بحـــــيــره خـون ز
نــارســــــائــي تــــــدبـيــر نــا خــــدا چـكـنـيـم
اگـــر ز دام اســـارت ز حــلـــقـــــــه رســتــيــم شـــــديــم
بــاز بـه صــــد حـلـقــه مـُـبتـلا چكنـيم
زعــيـــم مــلــي مـــــا هـــركــــه انـتـخـاب شود به دست غير
كـــــند گــر عـنـان رهــا چـكـنـيــم
اگــــر كــه خـضــــر بــود كــانــديــد يـا الـيــاس به راي
مـــــــا نـكـنـد گـر، كـس اعـتـنـا چـكـنيم
چـو انتصاب زعامت بــــه دست
اوباما ســت
مــــــوافـقت ننـــمـايـد گــر او بــه مــا چـكـنـيــم
بــه اين سياست و اين گـونه خيمه شب بـازي
كـــــه كـــرده مــلـــــت مــا بــر وي اتـكـا چكنيم
به حــــيرتم كه چسان درد هاي (هـفـتم ثـــور
(بـــه
اهتمــــام ‹‹تَنَي›› مي شود دوا ؟ چـكـنـيـم
بــــه اخـــتـــــــلاس و فـــــســاد اداري دولــــت بــــه جعــل
و ساخته كاري و ارتـشـا چـكـنـيــم
بـــه بـمــب بــــاري طــــّيــاره هـاي بي پــيلوت بــــــه
كـشـتـگتان تــــصـامــيـم نـاروا چـكـنـيــم
بـــه قــتـــل و غــارت و آدم ربـائـي و دهـشــت كه عــــام گشته
به هر شـهـر و روستــا چكنيم
بـــه آن زنــان كــه بــه روي ستيژ با تن لخـت در آورنـــد ز
خـــود گــــونـــه گــون ادا چـكـنيم
بــه دخــتري كه كند حـين رقــص بـا پـســـران هـــرانـــچه راز
نـهان اسـت بـر مــَلا چـكـنـيــم
بـــه آن پســـر كــه نــدارد تـفــاوت از دخـــتــر پـــريده يـــك
قــلــم از چـشـم وي حـيـا چـكـنـيـم
بـــه آن مــــهاجر و آواره كــــه مــي شــنـــود زهـــــــر ارازل
و اوبـــــاش نــا سـزا چـكـنـيــم
بـــه كـــودكان شـهيـــد ، و ارامـــل مـعـلــــول كــــه گشته اند
گـــدا تر ز هــر گـــدا چـكـنـيــــم
بـــه آن گــرسنه كـه هــرگـز نمي دهند رهـش بـــه خوان منعـــم و
خـيرات اغــنـيـــا چــكـنـيـم
بــــه خـون پاك شهيدي كـه مي فــروشـــنـدش بــه بــدترين ثـــمن و
كمترين بـهـــا چـكـنـيـــــم
بــه چهــره هـاي فـساد آشـنـــاي مــعــتـــادان كـــه زردتر
بـــــود از كاه و كَــهـــربــا چـكـنـيم
بــــــه رهـــزنان مـســيـر هــــرات تـــا كـابــل كـــه نيست
پيشه ايشان بـجز
»غـلا››
چـكـنـيـم
بــه شيخ شهر كــه مي بارد از مــحــاســن او هـــــمه تظاهــر و
خـــود بـيـنـــي و ريـا چـكنيم
بــهار مــملــكــت مــا مـُـحــّرم اســت، و درآن هــــزار
فـاجــــعــه شـــــوم كـــربــــلا چــكـنـيم
بـــه پيشواز بهــاري كـــه پـيـــك بـدبختي است بـــه مثل كـــودك
همسايه تــن تـنــــا چــكـنـيـم
رهـيدن ازكــف اين موج سركش اسـت، محال فـــتــــاده ايـــم بـــه
گــــــرداب ابـــتـــلا چكنيم
چـــواين مصــايب و آلام فوق طــاقـت مــاسـت بغـير ازان كـــــه
بگــوئـيــم ربـــــنـا چـكـنـيــم
اگــر تـــو از كــــرم خـــود بـــه داد مـا نرســي ره نـــــجـــات
نــدانــيـم ، اي خــــدا چــكــنــيـــم
نظرات شما
|
محمود گیاه دوست
جغجران
|
جناب پیمان صاحب سلام!
شعر شمارا یکایک خواندم واقعا بی اندازه لذت بردم نه تنها از کل شعر بلکه ازمصرع مصرع آن. واقعا درد وسوز جانکاهی از نابسامانی جامعه ومردم خود دارید. همانطوریکه شعر را ختم نموده اید که اگرخداوند توانا ازکرم خود به داد مانرسد دیگر هیچ راه نجات نداریم چرا که افکارشیطان وطلسم جادوی اهریمنی از یکطرف ونفس مکاره ورهزن ازسوی دیگر همه هست ونیست این مردم را بکام نیستی ابدی فرو برده است. خداوند بزرگ به فریاد ما برسد.باورکنید که اگر اینبار همچو شعری بسرائید حوصله خواندن وگوش گرفتن آنرا نخواهم داشت چونکه هرمصرع آن سیلاب اشک را ازچشمان آدم جاری میسازد.صحت وکامگارباشید
محمود
|
فـــضــل ا لـحـق فــضــل
چغـچـران
|
بزرگوار در خـور قـدر واحـتـرام جـنا ب سـیـد فـضـل احـمـد پیـما ن ازصـمـیـم قـلـب سلام واحـتـرامات مـخـلـصـانهٌ من را بپذیرید.
شـعـر نازنینت که از درد قـلـب داغـدار و روح افـگا ر شمـا ترجـمـا نی مـیـکرد دقیقـا مطا لـعـه کردم و ازین درد وداغ سـوخـتـم کـه سـوخـتـم و رنـج روانی شمـا را به گوشـت و پوسـتـم احسا س کردم دریغ و درد که احسا س ها و عـواطف جـریحـه دار شـده و رسـتم دسـتا نی هـم هـمیـن اکـنـو ن وجود ندارد که راه هـفـتـخـوان رابگشاید وزندانیان را نچات بخـشـد!!!
به هـر حا ل با حـفـظ احـترا م واخـلاص فـراوان حضـور فـاضـل مـحـترم شمـاو مـقـا م بلـنـد شـعـر ی شـما مـخـلـصـانه نکات ذیل را عـرض کـرده میـنـویـسـم:
جـهـاد عـلـیـه انـواع مـفـا سـد گوناگـون اجـتـماعـی هـمـیــشـه قـر بانی وجان دادن وسـر دادن را با خـود دارد وآنانیکه این شـیـوه را پسـنـدیده اندیقین که ازدادن سـر خود وگرفتن جان طـرف مقا بل شان هـراس ندارند . مـبـارزه وجـهـاد عـلیـه ظـلـم ,بـیـداد وانـواع فـجایع از مردان شـهیر وطن قـربا نی میخـواهـد . جـوانا ن وطن نبا ید ناامید باشـنـد؛باید با فـرهنـگ ترس جبن وناامیدی,استـمالـت وتسـلیم شـدن به شـدت مبا رزه کنـنـد . حـق را کسـی مفـت به فـورم 14 حواله نـمیـکـنـد ودربین پشـقاب کرده به آدمـها تحفـه نـمیدهـد .حـق هـمیشـه به زور جـهاد ومبارزه گرفـته میشـود.حـق برباطـل پیروز میـشـود اما نه به آسـانی. تا ریشـه در آب است امید زنده گانی هـست باید فـرهـنـگ جـهاد عـلیه هـمه نابسـامانی هارادر دسـتور کار خـویش ولـو که به قـیـمت جان ما تمام شـودقـــرار دهــیـم .به قـول سـعـدی بزرگوار
رنـج دشـمـن چـه کـنـد گـر نـکـشـد طالـب دوسـت ***
گـنـج و ما ر گـل وخـار وغـم وشـادی به هـم اند ***
وحـالا دعا ی خـیـر شما بزرگـواران وحـمایت معنوی تانرا جـوانان دلـیـر وطـن باخـود داشـته با شـندجـای چـه هـراو دلـهـورهٌ وجـود دارد.
عـز یـز جـا ن ودل آقا ی پـیـمان *** درخـشان ازکـلا مت نور ایـمان *** الـهـی درهـمـه عـمـرش نبیـنـند *** کـرنـجـی بر خــم ابـروی ایشـان *** نیازارد خـدایالـحظهٌ هــم *** هـرآن قـلبـی که دارد داغ حـر مان *** ولی دارم یـقـین بر فـضـل ایـزد *** شـود کا خ سـتـم یک روز ویـران .
انـشـاءاللـــه انـشا ءالـلـه.یا هــو !!
|
