نیست ! یک رهبر،که دستش پاک بُود
را ز سرو ش نیمه شب
چیست انسان ؟
بشنو این حرفم، که تو جانِ منی !
عجب گنجینه ایست
سالهای سال گُــذ شت، تو تَوَجُّه نکرده ای!
لَعنت حـــق برتو! ای سازماندهِ هر انفجار
میهـنم !
شعر چیست؟
عشق چیست؟
مـُژده اید وست ! که همان عید سعید آمدنیست
ای همسفر! کُجاست ،همان منزل و مقام؟
دُور باد از میهنم! دست خسانِ د د منش
سروده ای به وزن وقافیه ای شعر مُحترمه صالحه وهاب واصل
ای وای!
ای ماه صیام! برای ما صُـلح بیار
ای وطنــدارِ نیکوسیرتی من !،قـار بس ا ست
ایا مادر!
گــُذرکـُن !به آن کــوچه ای فهـــمِ خــویش
از زمین تا آسمان چند ساله راه است ؟
سال نو از دررسید، تو بدرقه کُن پارسال را
مُحترم آقای فضل، جانم به قربان شـما
مادر!
دست ِکوته بین وآستین ِ دراز
هرچه تو گُفتی خواهرم، هست بخدا که باورم !
فراموش کرده ایم هریک، ظفر های نیاکانم
هرچـه آیــد برسـرم یا در براست، از لُـطــفِ اوست
رباعیات
در وطن، مرگ ِ جابرانه چراست؟
تیشه و تبرم نیست
ای رود نــــــــیل !
چون پذیرفتی قدم،اینک بیایم سوی یار
اینقدر خوار و زبونی، کــَی بُود شـایسته ات
بهـا ر زند گـانی
غم
در رهی عشق ووفا، دِ ل را گروگان دادمش
آنکه جوینده است یابنده بُود
عاقبت اندیش باشی ای عزیز
تاخت وتاز بیحد واندازه ای غارتگـــران
اندر دلِ عصرِ ما
من نمیدانم کُجـا خواهــم ر سـیــد
کـَـــــم کُن هوات !
ای مـــــــــــا در!
استاد نهایت عزیز و دوستداشتنی آقای (فضل)!
مــزرع سبز بُــد م با د خزانم در بر گرفت
ناله ام بشنو دمی !
صبر خواهم بهرِتو، ای ِملّتم ،چون کوه طور
سر چوکی نشاندند، شخصِِ اَلد نگ
هفته ها وماه ها وسالها
ذرّه ای از راِز اِســرارش رسیـد
حالا زمانی تو است، که دردت دوا کـُنی
سیفی یی جـــانان من ! هرگز مَــرنج از این جــهــان
جمله تلمیذان تو باشند، دعاگویت همیش
شکر آن کُن که ترا هست زبان و دَهنـــــی
خدمت حقّ را شنا س ای هموطن! بر خود ببال!
با تقلید از شعر پٌر محتوا و دلنشین استاد عزیزالقدر آقای فضل الحق فضل
هرچه هست اندر جهان، مصروف ذکر او بود
دقـــّت! دقـّـت! و باز هــم دقـّـت!
تــا بـــزاید سُــخـــــن، دُرســت بـــدان !
شـــــــــــعــــــــاع دوستــــــــــــی
ایوطن ! جانم فدای نام تـو
ببوسم دست و پایت را من اسـتاد !
دوستــانـم! افتخــار بر حشمت خـاور کنیــد!
از میان بَر ، نقش آن آ زار را
بیــا بنگــر تو حــال شیر مــردان
ابر رحمت
خواهی تو چید ، دسته گُل از مزار ما
تـــــــــــــصـــــــوّ ر
شـور جــــرس
یــــــــــا حضــرت مـــــولانـــــا !
ایـوطن ! بشنو سخن ، بر گفته هایم بیعتی !
شوریده دل
بگو( خشنود ) ! تو هر چه داری در دل
آه و نالهء شهید
ایدوستان غوری!
یاران دلفروغ
قدرت مطلق ترا زیبد ترا
کابل
به افتخار مقام خجسته معلم
نکهت مهر و الفت
جُستجــــــوی راه حَــــّــل مَعضــــلـــــه
چـــه عــجـــب !
خـــروش عشق
مظهر عشق و صفایی مولوی !
مزرعِ سبزِ بــُدم ،باد خزانم در بر گرفت
Tweet Twitter
ارسال به شبکه های اجتماعی
