احمد ســعیدی

آیا صلح با طالبان ممکن است؟

 هفته جاری یا اوائل اکتوبر 2008 هفته تقویت مورال طالبان بحساب میایدو درین هفته علاوه از رئیس جمهور افغانستان که خواستار میانجیگری شاه عربستان سعودی بین آن وبرادر نا تنی اش ملا عمر گردیده.فرماندهان نظامی کشور های غربی جمع وزیر دفاع افغانستان نیز از عدم پیروزی در مقابل طالبان سخن گفته اند.وامروز چهار شنبه هشتم اکتوبر وزرائی خارجه کانادا ودنمارک از لحاظ سیاسی به این کاروان پیوسته خواستار مذاکره دولت با طالبان شده اند.این وضعیت در حقیقت شبیه زمانیست که رژیم داکتر نجیب الله در آستانه سقوط بود، سقوطیکه تصامیم سیاسی داکتر نجیب الله عامل عمدۀ آن بحساب میرفت.درهمین مقطع میخواهم یاد آوری نمایم که تصامیم اخیر رئیس دولت مبنی بر مصالح وسازش با طالبان کتله های بزرگ مردم را مائل به سازش با طالبان نموده است که عاقبت آنرا تاریک می بینم.

.ازانجائیکه طرح این سیاست ها صادقانه نیست بدون تردید مردم افغانستان قربانی این بازی های غیر عملی خواهند بود.قوای ناتو ودولت دولت افغانستان در حین عملیات مشترک نظامی از مذاکره و صلح با مخالفین نیز صحبت میکنند.خیلی شگفت انگیز است، اگر سیاست وفرهنگ طالبی والقاعده شایسته صلح وآشتی است پس به عملیات نظامی کشور جهان با وعدۀ ارسال نیروی بیشتر به افغانستان چه نیاز است..از شعار های دوگانه جامعه جهانی ودولتمردان افغانستان فهمیده میشود که ایشان در مورد مبارزه با فرهنگ طالب والقاعده استراتیژی ثابت ومشخص ندارند.در یک کلام جناب رئیس جمهوری از جامعه جهانی به ستوه آمده است وجامعه جهانی نیز از جناب رئیس جمهور دل خوشی ندارند هر کدام در پی یافتن بدیل اند یکی آشتی با طالبان را بهتر از معامله با غرب میداند ودیگری هم در جستجو معامله ویافتن التر نانیف است.

طالبان مشارکت را نمی پذیرند.: برخی ها گمان میکنند مذاکره ومصالحه با طالبان راه را بسوی صلح وآشتی وامنیت کامل باز خواهد کرد فرضیه که قطعا عملی نیست .شناختی که من از طالبان دارم طالبان مشارکت سیاسی را نمی پذیرند ایشان اصول دموکراسی آزادی بیان وحقوق بشر را مقوله های م کفر آمیز می پندارند آنها نظام امارتی را می پذیرند امارت که فرمانش بعد از آیات قرآن قدسیت دارد وباید عملی شود.لذا طالبان طرفدار نظام دکتاتور قاطع زیر فرمان یک شخص بنام امیر اند وعدۀ گمان میکنند با تقسیم پست های دولتی طالبان تن به صلح وسازش میدهند حرفیکه تعبیر عملی ندارد.

طالبان سیستم را قبول ندارند: برخی گمان میکنند اگر پست های وزارت دفاع وداخله به طالبان تعلق گیرد ایشان در کنار دولت قرار میگیرند، نه خیر آنها میخواهند نظام وسیستم خودرا داشته باشند وتشکیلات هم به سیستم که خود شان میخواهند طالبان در مجموع سیستم فعلی را از بنیاد قبول ندارند، لذا در مسئله صلح ومذاکره با طالبان دادن امتیازات نسبی مطرح نیست، بلکه مسئله دادن اختیار کل مطرح است وباز هر کس  بخواهد در پهلوی طالبان قرار گیرد با قبول شرلئط میتوانند در پهلوی ایشان قرار گیرند. همین حالا عدۀ زیاد در درون نظام طرفدار نظام به سیستم طالبان اند هر چند با غربی ها هم سر می جنبانند اما أهداف اصلی ایشان را طالبان بر آورده میسازند همان است که طالبان در جریان تمام فعالیت های طالبان قرار دارند.

شعار صلح با طالبان پدیده  تازۀ نیست: این مسئله واقعیت دارد که هیئت  دولت بریاست محترم عارف نورزی وعبدالقیوم کرزی ومولوی شینواری با مولانا فضل الرحمن وقاضی سمیع الحق آفتاب شیر پاو .نواز شریفا بنیان گذاران طالبان مهمان شاه عربستان سعودی بوده اند ونشاه عربستان سعودی نقطه نظر های دو طرف را گرفته است، اما مذاکرات اساسی بخاطر صلح صورت نگرفته چون تصمیم تلفیق وصلح را کسانی میگیرند که مجالس جدا گانه خواهند داشت فعلا صرف ملاحظات ودیدگاه ها طئر آفاقی مورد بر رسی قرار گرفته است واگر آمریکا وسعودی که تأ مین کننده منابع طالبان اند به این نتیجه رسیده باشند که سلسله خشونت در افغانستان قطع شود پس میتوان گفت که مهمانی ماه رمضان مهمانی خوبی بوده است. والا این تلاش  نتیجه نخواهد داد.ز اواسط سال  میلادی2007 تلاش های صلح و مذاکره با طالبان ویا  به عبارت عام تر مخالفین دولت تب تاب بیشتر یافت هر کس از هر دریچه دست صلح بطرف طالبان دراز کرده است اما گاهی هم این داعیه از طرف طالبان وحکمتیار استقبال نشده است.

 بتاریخ 8 اگست2007 مطبوعات داخلی وخارجی از احتمال مذاکره بین دولت ومخالفین خبر دادند که به تعقیب آن بتاریخ 10 سیپتمبر 2007 گفته شد طالبان بدون ذکر کدام پیشرط  حاضر اند به هر سطح با نمایندگان دولت بر سر میز مذاکره بنشینند . .وسخنگوئی دولت هم مذاکره با طالبان را بدون پیش شرط پذیرفت، با گذشت بیست وچهار ساعت ازین هنگامه طالبان اعلان نمودند که ایشان بدون خروج بی قید وشرط نیروهای خارجی با دولت افغانستان مذاکره نخواهند کرد. این  موقف گیری ضد ونقیض از زبان طالبان میرساند که در درون نظام کسانی هستند با راه انداختن این درامه های دروغین میخواهند نشان دهند طالبان آماده مذاکره اند اما دولت از موقع استفاده نمیکند..بتاریخ 23 سیپتمبر 2007 سخنگوئی دفتر نمایندگی ملل متحد در کابل هم إعلام نمود در نظر دارد از طریق دفاتر سیاسی خود وهمکاری بزرگان قومی در امر مذاکره با طالبان میانجی گری کند وبه تعقیب آن حامد کرزی رئیس جمهور افغانستان حین باز گشت از سفر آمریکا وملاقات با جورج بوش در اولین کانفرانس مطبوعاتی از مذاکره با طالبان ومخالفین دولت سخن گفت واز حمایت امریکا وملل متحد ازین پروسه نیز اطمینان داد.حامد کرزی گام فرا تر برداشت وگفت اگر آدرس ملا عمر وحکمتیار را میداشت خود به دیدار ایشان میرفت اینکه این حرف تا چه حد شوخی ویا جدیست بمقام ریاست جمهوری ارتباط دارد...

صلح با حکمتیار ویا با حزب اسلامی: در بین حزب اسلامی شخصیت های خیلی خبیر دانشمند وبا کفایت وجود دارد که همین حالا شریان اداره دولت را در دست دارند از از کابینه شروع تا ولایات به ده ها تن أعضای سر شناس حزب اسلامی  در دولت ایفای وظیفه میکنند لذا مشکل با حزب اسلامی نیست ومشکل باشخص حکمیتیار است که میخواهد برای شخص خود امتیاز بگیرد واگر تمام أعضای حزب اسلامی در دولت باشد وجای حکمتیار خالی باشد باز هم نظام از دیدگاه حکمتیار ناقص وغیر اسلامی است.حکمتیار علیه أعضای خود نیز به کودتا دست می زند چنانچه جلسه أعضای حزب اسلامی زیر خیمه لویه جرگه کودتای بود که به دستور حکمتیار علیه حزب اسلامی محترم خالد فاروقی به راه انداخته شده بود تا نشان دهند که أعضای حزب اسلامی شخص دیگری مثلا ار غندیوال را رئیس حزب در درون نظام تعین میکنند نه فاروقی را که با حکمتیار تفاهم ندارد .به همین تر تیب ده ها کودتای دیگر که حکمتیار در بین أعضای خود سازمان داده است. لذا اگر گستاخی نشود حکمتیار پدیده صلح وآشتی نیست حیات وزندگی آن با جنگ خشونت وخون ریزی گره خورده وتا زنده است به همین حالت ادامه میدهد.

* صلح وآشتی یک نیاز فطری وطبیعی انسانهاست هر انسان با إحساس صلح را در محیط زندگی خود یک امر طبیعی می پندارد، اما نباید فراموش کرد که با بعصی موجودات روی زمین صلح ممکن نیست ونمیتوان با کژدم ویا عقرب هم در صلح وآشتی زندگی کردمگر اینکه دمش را برید، چنانچه برخی طرف های در گیر در افغانستان خاصیت گژدم را دارند وطبیعتا با نیش زدن وزهر افگندن عادت کرده اند، گمان نمیکنم جامعه بشری با کشیدن دست نوازش بر سر این موجودات از شر دم زهر آگین شان در امان بماند

صلح ویا تسلیمی؟

صلح با طالب والقاعده وحکمتیار به مفهوم صلح با فرهنگ انتحار انفجار،صلح با پدیده سر بریدن افراد بیگناه وگروگان گیری زنان وکودکان وقتل عام مردم ملکی، قطاع الطریقی است.صلح با فرهنگ آتش زدن مکاتب مدارس وقتل علماء ونماز گذاران  وصلح با فرهنگ بم گذاری در محراب ومسجد وبالأخیره صلح با  دشمنان خدا اسلامیت وانسانیت میباشد.ایشان از طریق مطبوعات داو طلبانه مسئولیت قتل افراد ملکی وبیگناه را به عهده میگیرند و بر این أعمال افتخار میکند که شایسته وجدان هیچ موجودی در روی زمین نیست. دولت افغانستان ونهاد های مربوط به ملل متحد بجای محاکمه واژه مصالحه را در مقابل ایشان بکار می برند.

طالبان از کجا تمویل وتجهیز میشوند؟ آیا آمریکا وجامعه جهانی نمیدانند که طالبان از کجا تمویل میشوند.اگر از طرف ایادی ومتحدین آمریکا تمویل میشوند پس بهتر است آمریکا بازی موش وگربه را کنار بگذارد. واگر از طرف مخالفین آمریکا تقویه میشوند مانند ایران وسوریه وغیره پس بهتر است آمریکا شعار تهدید ایران وسوریه را کنار بگذارد وقتی آمریکا وناتو توانای مقابله با با گروه ها وافراد مورد حمایت مخالفین خودرا نداشته باشند پس چگونه میتوانند کشور های حامی تروریسم را سر کوب کنند ؟ واقعیت این است که آمریکا طرفدار ادامه جنگ وخون ریزی تا سر حد خسته شدن مردم اند اما نمیداند قومیکه از جنگ خسته نمکیشود افغانها اند ایشان هیچ زیر بنائی اقتصادی ندارند وتجارت شان تجارت جنگی ونظامی است وآمریکا درر محاسبه اش اشتباه میکند...

.

ور شکستگی اقتصادی ورسوای نظامی غرب در جنگ با طالبان : اگر جنگ ناکام وصلح نا ممکن باشد درانصورت گزینه تسلیمی با دشمن مطرح میگردد.خوف آن میرود که غرب با این همه ساز وبرگ نظامی  به بهانه ورشکستگی اقتصادی روزی مانند روسها افغانستان را ترک ومردم را که زیر برنامه دی دی آر ودایک خلع سلاح نموده دست بسته تسلیم طالب والقاعده نماید وبار دیگر افغانستان را به جنگ خانمان سوز داخلی مبتلا سازد.این جنگ خیل یها خطر ناکتر وخانمان سوز تر از گذشته خواهد بود

نتیجه:این سر زمین سر زمین صلح وتسلیمی وآشتی نیست.جنگ با این شیوه در مقابل طالب والقاعده ناکام وصلح با این تمامیت خواهی نا ممکن است. جنگ دیگر داخلی در انتظار مردم ماست جنگ وحشتناکتر از گذشته .تاریح این سر زمین بخون جنگ های خانمان سوز داخلی  رقم خورده است وسفیر بریطانیا هم در هفته گذشته اشاره داشت که در افغانستان یک حکومت دیکتاتور بکار است که منظورش طالبان بوده است.