نوشته احمد سعیدی 

چرا پاکستان  اعتنای به اعتراضات افغانستان ندارد

  پاکستان آنچه را که میخواست مانند آب زیر کاه عمل کرده می رود جنرال مشرف این نظریه را با وزیر خارجه امریکا نیز در میان گذاشته بود. جنرال پرویز مشرف در ضمن سخنان خویش پیشنهاد نموده بود تا جهت انسداد کلی سرحد میان افغانستان و پاکستان به منظور قطع حمل و نقل افراد دهشت افگن کتاره برقی در امتداد سرحد میان افغانستان و پاکستان اعمار گردد و هزینه احداث آنرا نیز از کشورهای ثروتمند و سازمان های بین المللی مطالبه دارد. پیشنهاد جنرال پرویز مشرف که ظاهراً به بهانه منع آمد و رفت افراد تروریست و دهشت افگنی عنوان گردیده است ولی در عقب آن طرح های مرموز و غرض آلود نهفته است که دستگاه حاکمه آن کشور نمی تواند آنرا کتمان نماید.

حکام نظامی پاکستان میخواهند با تعقیب سیاست های ماکیاولستی و فریبنده خویش جهان را اغفال نموده و طرح های شوم و غرض آلود خویش را تحت عنوان جنگ با تروریزم و دهشت افگنی در ارتباط با یک موضوع نهایت حساس و پیچیده مطرح سازند. احداث دیوار و یا کتاره برقی در امتداد خط منحوس دیورند که در سال 1893 توسط لاردهای برتانوی بالای افغانستان تحمیل گردید یک مسئله نهایت مبرم و در خور اهمیت است که برای افغان ها به هیچ صورت قابل قبول نیست و حل و فصل آن مستلزم یک جو مناسب سیاسی با مشارکت کشور های ذیدخل قضایا میباشد که مسلماً شرایط کنونی به هیچ وجه سازگار حل و فصل آن نیست و از جانب دیگرپاکستان غافل از آنست که مردمان امتداد خط دیورند چطور می توانند این طرح غاصبانه را بپذیرند نخست از همه مردمان قبایل در برابر آن به عنوان مخالفت شدید قدعلم نموده اند و از سوی دیگر مردمان دو طرف خط منحوس تحمیلی روابط عنعنوی فرهنگی و مذهبی داشته که جزء لاینفک یک دیگر اند. به گونه مثال باید گفت که چنین دیوارها و کتاره ها در سرحدات میان اسرائیل و فلسطین و حتی میان خط کنترولی میان کشمیر هندی و کشمیر پاکستانی دیوار برلین نیز احداث گردیده بود ولی از آنجائیکه دیده میشود بی نتیجه ثابت گردیده ، حکام پاکستانی علاوه از مقاصد سیاسی در زمینه مقاصد اقتصادی و پولی را نیز به نفع خویش دنبال می نمایند چنانچه می خواهند از مجامع بین المللی روی همین  هدف پول هنگفتی را بدست بیاورند . همچنان باید علاوه نمود که پاکستان تحت بهانه انقطاع عبور و مرور دهشت افگنان تعداد ( 80 ) هزار نیروی نظامی خویش را در امتدادخط مستقر نموده است که در عقب آن نیز پاکستان اهداف را دنبال می نماید باید شفاف تر گفت که استقرار نیروی نظامی با همین کمیت نیز تهدید جدی برای تمامیت ارضی افغانستان شمرده میشود .

میتوان اغراض حکومت پاکستان را در جهت اعمار دیوار سیستم خاردار بعنوان خط مرزی بین پاکستان و افغانستان ذیلاً خلاصه نمود :

1-  برسمیت شناختن خط دیورند برای همیشه از طریق مجامع بین المللی و رفع ادعاهای افغانستان در این مورد چنانچه قراین نشان میدهد که کشورهای قدرتمند جهان با پاکستان یکجا سر می جنبانند .

2-  مدغم نمودن بخش از خاک افغانستان که طی بیست سال و اندی پاکستان با سیاست پیشروی در خاک افغانستان آنرا قبضه نموده است و هنوز گاه و بیگاه این سیاست ادامه دارد .

3-  جدا کردن اقوام پشتون در دو طرف مرز برای همیشه و از بین بردن عنوان قبایل آزاد که تا هنوز خویش را تابع حکومت مرکزی پاکستان نمی دانند .

4-  بدست آوردن پول هنگفت از طریق مجامع بین المللی به بهانه اعمار خط مرزی با سیم خاردار و پوسته های نظارتی آن در مسیر مرز که بیشتر از ( 2000 ) کیلومتر طول دارد .

5-  ایجاد ذهنیت در مجامع بین المللی بعنوان اینکه پاکستان مخالف تروریزم و مداخله در امور افغانستان است در حالیکه حقایق شکل دیگری است .

6- برای مردمان هردوسوی خط به نحو تفهیم کردن که پاکستان آنچه بخواهد عملی کرده میتواند.

پس در یک چنین حالت و تحریکات پی در پی پاکستان غرض تحقق اهداف مغرضانه ایجاب می نماید تا مقامات ذیصلاح جمهوری اسلامی افغانستان تدابیر عملی تواًم با حفظ منافع ملی در زمینه اتخاذ و عطف توجه نمایند این عمل کرد که سخن گوی وزارت خارجه یا وزارت داخله از طریق مطبوعات آواز خویش را بلند می نمایند که ما اجازه نمی دهیم سیم خاردار یا مین گذاری صورت گیرد اما عمل کرد پاکستان طور دیگریست اگر این کار به مردم افغانستان واگذار شود مردمان بخاطر اعاده حقوق خود با جرعت تام در مقابل همچو عملکردها خواهند ایستاد و اجازه تطبیق همچو طرح ها را با هیچ جانب و هیچ نیرو نخواهند داد. با وجود این حرف های که همه از آن آگاهی دارند باوجود همه مخالفت ها پاکستان طرح سیستم خاردار را طوریکه از رسانه ها شنیده میشود عملی کرده میرود ما آنچه که گفته بودیم که برای پاکستان اجازه این کار را نمی دهیم فقط نظریات ما در چوکات حرف باقی مانده در عمل نه ممانعت کردیم و نه نتیجه کار ما در این مورد محسوس است آگاهان سیاسی به این باور اند که در شرایط موجود باهمچو عملکرد پاکستان افغنستان آواز خویش را در جامعه جهانی بلند نمی سازد واین عملکرد پاکستان را در شورای امنیت ملل متحد نمی کشاند انتظار غصب کردن خاک بیشتر از افغانستان را از طرف پاکستان در سلاهای بعدی انتظار داشته باشد.